Gelecek

Son olarak da görmezden gelmeyi denedik. Tek çare buymuş gibi. Pamuk şeker heybetiyle arkama almışım tüm dertleri. Esen rüzgarda dağılmış her şeyim. Yok olmuş, kaybetmişim ilk esişte. Ardım kum fırtınası sonrası gibi. Silinmiş izlerim, izleri. Yapayalnızım şimdi. Tek şansım var sanki, izim silinse de yeni izler açmak gibi. Ayağımı yakan kumlarla dost olup, rüzgara karşı bir olmak veyahut. Arasam da başka çıkış yolları ya da bir damlalık su kuyusu. Tek şansım kendimde, ellerimde, dilimde. Önümde koskaca bir çöl, silinmiş her şeyi. Tek yazarı benim, ben olmalıyım. Rüzgara karşı değil de ona minnettar yaşamalıyım. Geçmişi sildi benliğimden, keşkelerimi. Cam kırıklarını silkti üzerimden, kırılan hayallerimin son izlerini. Hayal kırıklıklarımın ayağıma bağlı bir taş gibi beni derine gömmesini engelledi. Yalnızlığı öğretti. Ve önemlisi bir gelecek tutuşturdu elime buruşmuş bir hediye paketi içinde. Evet! Bir gelecek var ellerimde, benim geleceğim. Sadece benim. Keşkesi, derdi, yükselişi benim olan geleceğim. Diğerlerine kulak tıklamayı öğrendiğim, rüzgarı yoldaş bellediğim umut dolu bir gelecek. Evet evet, sonsuz umut dolu gelecek. Bir nevi yaşamak için son ümidim, yaşadım diye bilmek için son şansım olan bir gelecek.