Saklanmış Gerçeklik

Dar sokaklardayım yine.. Her adımım çıkmaza çıkıyor, tüm düşüncelerim tek noktaya itaat ediyor. Daha doğrusu aklım pazar yeri, darmadağın. Bir düşüncenin peşinde kovalayacağım aklımı, saatlerimi belki de günlerimi. Lakin hangi düşüncenin peşine düşeceğim meçhul. Hepsinde ayrı bir tantana. Lakin hep aynı yerdeyim tüm tantanaların sonunda. Ya ben bir arpa boyu yol alamıyorum ya da düşüncelerim beni aynı kaynar  kazana atıyor. Belki de bir gerçeğim var zihnimde; üstü toz tutan fakat gün yüzü görmek için can atan. Varlığını görmezden gelip unuttuğum, eski bir dosttan kalan sır gibi değerini sineye çektiğim bir gerçeklik. Yer edinmiş aklımda, düşünmeye başlasam kalmayacak kara saçım kafamda. Bu yüzden gizlemişim onu.. Yarım kalıyor cümlem bu gibi tüm satırlarda. Çünkü biliyorum doğrusunu. Kendimi kandırmaya çalışıyorum hâlâ. Kaçmak istediklerime yük gözüyle bakıyorum. Bir başlasam pirinci taşlarından ayıtlamaya. Ne bir yük kalır zihnimde, yüreğimde ne de sıkışır kalırım dar sokaklarda. Konuşmaya başlasam alıp aynayı karşıma. Evet, evet atacağım bu adımı, ereceğim kurtuluşa. Düşmeden kaynar kazanlara, varacağım bu dar sokaklı yollların sonuna.