Mucize

kavaklar yaprak döktükçe

biraz daha soruyorum kendime

havalar olunca böyle

böyle dediysem biraz kasvet,

rutubet belki de

neden yaşıyorum, soruyorum sessizce

sonra cevapsızım yine. 

ardından kar yağıyor. 

kayboluyorum, 

gözümün alamadığı beyazlıkta. 

sonra cemreler düşüyor, 

havaya, toprağa, bana. 

çiğdemler misafir oluyor taze yeşilliklere, 

kuşlar eşlik ediyor mevsime.

ben yaşamak isterim, böyle günlerde

sorgusuz sualsizce. 

ardından leylekler göç etmeye başlıyor, 

kederli yalnızlığıma, hırkalar dost oluyor

yaz kayıp gidiyor. 

kasvet ve rutubet yerini alıyor. 

turnalar da gidiyor,

çiçekler beni çoktan bıraktı bile, 

üç beş sarı yaprak kalmış, benekler içinde

böyle günlerde, 

dar gelir yüreğim bedenime. 

ben yaşamak istemem yine. 

hâlâ yaşıyorsam da bu bir mucize.