Gece Yarısı

Bugün yabancı bir karartı var
Sanki almış, yedi düvelin ahını.
Sönük bir mumla aratıyor bize
Karanlıktan kaçacak bir gölge.
Bir elma ağacı, kucak açıyor bize
Kırk yıllık bir dost edasıyla
Doğuya dalıyor gözlerimiz, ağacın keskin masalıyla.
Sabah.. Asırlık hasretim..
Ne zaman biter bu hasret, tutmaz tahminim.
Bir savaş bitimi kadar belirsiz,
Acı haber kadar ansız.
Gece bitse de kucak açamam
Güneşin sonsuz aydınlığına.

Ben bir esir, sonsuz karanlıkta
Esirlik ruhumun varlığında.
Ruhum ki böyle yaratılışından bu yana,
Nefrete, kine bulaşmış her anında.
Nefret bir kemirgen edasıyla,
Kopardı ruhumdan aydınlığı.
Şimdi ben bu nefretle, kaçarım her gece
Boğulmaktan da korkarım, kendi ellerimle.
Ben sadece bunlardan ibaretim:
Biraz et, biraz nefret..
Bir de karanlıktan kaçan cesur yüreğimle.