Çalıkuşu

Her yürekte yaşamaz mı bir Çalıkuşu ¿

Göklerde arayacak kadar 

hayalinde kavuşacak kadar 

bir kayısı dalına tünetecek kadar

Yok mu sevdiklerimiz, kaybettiklerimiz ¿

Elbette var.

Yüreğimde bir Çalıkuşu var

Sevmeyi sevilmeyi bilmeyip

bir çalının ıssız dalındaki serçeden öğrenecek kadar yalnız. 

Belki de kimsesiz. 

Bazen en kalabalıklarda suskun.. 

Yüreğimde bir Çalıkuşu var, dilsiz. 

Konuşmayacak kadar yorgun, 

Anlatamayacak kadar bilgisiz. 

Ama ay.. 

Bir ağacın dalına tünediğinde daha parlak olan ay.. 

Asla suskun olmayan. 

Doğruyu, yanlışı bildiğini sanan. 

Oysa gözümde kaybettiklerim olan.

İki gözüm sensin dolunay. 

Yüreğimde bir Çalıkuşu var. 

Bazen bilmez insan

nedir ahlak, nedir ar. 

Ne önemi var der 

Gerçi doğru, ne önemi var ki. 

Mutlu olamadıkça, yaşayamadıkça

Sen sen olamadıktan sonra, ne önemi var. 

Diyen desin, el alem susmasın

Ne önemi var. 

Yüreğimde bir Çalıkuşu var,

Başına buyruk bir mahlas.

En çaresiz anlarda

göklere sığınacak kadar masum. 

En umutsuz anlarda 

yıldızlardan umut toplayacak kadar iyimser. 

Üşüdüğü anlarda 

rüzgardan yorgan dikecek kadar cesur. 

Yüreğimde bir Çalıkuşu var,. 

Öksüz, yetim. 

Ben onun annesiyim. 

Ona aile olmaya çalışan. 

Veyahut 

O benim annem. 

Bana doğruyu yanlışı öğretmeye çalışan. 

Doğrusu ben bir Çalıkuşuyum. 

Daldan dala kaçan,

Mucize peşinde koşuşturan.